Σήμερα, 24 Ιανουαρίου 2022,  γιορτάζουμε την Διεθνή Ημέρα Εκπαίδευσης.

Η εκπαίδευση αλλάζει  ζωές. Όπως είπε κάποτε  η  Αγγελιοφόρος της Ειρήνης του ΟΗΕ Μαλάλα Γιουσαρφάι : «Ένα παιδί, ένας δάσκαλος, ένα βιβλίο και ένα στυλό μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο».  Ο Νέλσον Μαντέλα σωστά ονόμασε  την εκπαίδευση «Το πιο ισχυρό όπλο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να αλλάξεις τον κόσμο.»

Η παιδεία είναι ένα από τα πιο σπουδαία μέσα για την ατομική και συλλογική προκοπή. Σκοπός της να υπηρετήσει και να κάνει καλύτερη τη ζωή του ανθρώπου. Γίνεται καλύτερη η ζωή του ανθρώπου, όσο περισσότερο δουλεύεται η ψυχή του και όσο βαθύτερα ποτίζεται με την αγάπη και την καλοσύνη. Καλύτερη, στο βάθος, θα πει πιο καλλιεργημένη, πιο ηθική και πιο ελεύθερη.

Ο Πλάτων μέσα από το έργο του «Πολιτεία» υποδεικνύει τη σπουδαιότητα της παιδείας  για να θεμελιωθεί μια ιδανική πολιτεία. Βασικοί στόχοι στο πλατωνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι η ύπαρξη δημόσιας εκπαίδευσης, η κοινή εκπαίδευση για άνδρες και γυναίκες, δηλαδή η ισότητα των δύο φύλων σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, η διαμόρφωση ακμαίου πνεύματος αλλά και σώματος, η ηθική αναμόρφωση του πολίτη ενισχύοντας μέσα του τις  αρετές της δικαιοσύνης, τη σοφία, την ανδρεία και τη σωφροσύνη καθώς και την απομάκρυνση από κάθε είδους μονομέρεια. Μια παιδεία που ο άνθρωπος μαθαίνει να σέβεται τα πάντα και τους πάντες. Μια παιδεία που θέτει ως πρώτιστο αγαθό στην ανθρώπινη ζωή τη διαδικασία του Γνώθι σαυτόν με ταπεινότητα και σωφροσύνη.

 Φαίνεται, λοιπόν, ότι η ύπαρξη παιδείας θα μπορούσε να αποτελέσει τον θεμέλιο  λίθο για την επίτευξη της Βιώσιμης Ανάπτυξης στον πλανήτη που ζούμε. Έναν στόχο για τον οποίο  γίνεται τόσος λόγος τα τελευταία χρόνια  και όπου είναι επιτακτική ανάγκη όλες οι χώρες να δρομολογήσουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό τους σύστημα με στόχο να ανταποκριθεί η εκπαίδευση στην ικανοποίηση των αναγκών της βιώσιμης ανάπτυξης στο πλαίσιο της σύγχρονης πραγματικότητας.

 Η παιδεία κάθε τόπου μπορεί να μορφώσει, να αναπτύξει δηλαδή συστηματικά τον ψυχικό  κόσμο των ανθρώπων  προς έναν σκοπό, μονάχα αν στηρίζεται στη σύγχρονη πραγματικότητα. Απ’ αυτή θα πάρει το βασικό της υλικό και τα εκφραστικά της μέσα,  αυτή θα φωτίζει πολύμερα και από αυτήν σαν από κέντρο θ’ απλώνεται, όταν  χρειάζεται, σε πλατύτερο ορίζοντα , για να ξαναγυρίσει  τέλος πάλι σε αυτή.  

Επομένως  η  παιδεία πρέπει να ετοιμάζει το άτομο έτσι,  που να μπορεί να ζήσει άνετα  και δημιουργικά στον τόπο του  και με τη δράση του να καλυτερεύει και τον εαυτό του και το σύνολο όπου ζει. Σ’ αυτήν έχει να ζήσει, σ’ αυτή χρειάζεται να κατατοπιστεί και να τη γνωρίσει καλά, και σ’ αυτή στηριγμένος θα μπορέσει ανάλογα με τις δυνάμεις του ν’ απλωθεί  φυσικά και αβίαστα στα περασμένα  και πιο πλατιά στην ανθρωπότητα και το σύμπαν. 

Ας δώσουν, λοιπόν, όλες οι κοινωνίες  προτεραιότητα στην εκπαίδευση ως δημόσιο αγαθό. Να την υποστηρίξουν με συνεργασία, συνεργασία και χρηματοδότηση. Να αναζητήσουν διαφορετικές πορείες εκπαίδευσης από τις επικρατούσες που αναπαράγουν, στηρίζουν και συντηρούν το status quo. Γιατί, όπως λέει κι ο Αντισθένης, κυνικός φιλόσοφος, «Μαθημάτων αναγκαιότατον τα κακά απομαθείν», δηλαδή το πιο αναγκαίο μάθημα είναι να ξεμάθεις τα κακά.

Recommended Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published.