21 Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού

«Κανείς δεν γεννιέται, μισώντας κάποιον για το χρώμα του δέρματος, την καταγωγή ή τη θρησκεία του.
Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να μισούν κι αν μπορούν να διδαχθούν το μίσος,
μπορούν να διδαχθούν και την αγάπη, γιατί η αγάπη έρχεται πιο φυσικά στην ανθρώπινη καρδιά, παρά το αντίθετο»

Nelson Mandela
    

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι.

Ζούμε στο 2022, και παρ΄όλη την ανάπτυξη και την πληροφόρηση της σύγχρονης εποχής, φαινόμενα ακραίων και αντιανθρωπιστικών συμπεριφορών δεν εκλείπουν στην κοινωνική ζωή. Το φαινόμενο του ρατσισμού σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις του είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στις συνειδήσεις ορισμένων ανθρώπων, που τείνει να αφομοιωθεί στον τρόπο ζωής τους.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ρατσιστές δεν είναι μόνο οι νεοναζί. Σήμερα όταν μιλάμε για ρατσισμό, δεν εννοούμε μόνο το φυλετικό διαχωρισμό, αλλά κάθε είδους διαχωρισμό που ξεχωρίζει έναν άνθρωπο από κάποιο άλλο. Θρησκευτικός ρατσισμός, σεξιστικός ρατσισμός, πολιτικός ρατσισμός είναι μερικοί από τους τύπους ρατσισμού που κυριαρχούν στην ανθρώπινη κοινωνία. Υπάρχει ο καθημερινός ρατσισμός, στο λεωφορείο, στο σχολείο, στις κρατικές υπηρεσίες που δεν καταγγέλλεται καν, γιατί πολλές φορές θεωρείται δεδομένος. Στρέφεται εναντίον όλων των κοινωνικών ομάδων, κυρίως των πιο αδύναμων οπού από τη φύση τους ή από τις κοινωνικές συνθήκες διαφέρουν από τους άλλους. Με αυτόν τον τρόπο ο ρατσισμός μεταφέρει τις ευθύνες και τις συνέπειες που προκαλούνται από την παρουσία του στους κοινωνικά ανίσχυρους και στις μειονότητες.

 Ο ρατσισμός είναι ένα παγκόσμιο και πανανθρώπινο φαινόμενο. Είναι η αδυναμία του ανθρώπου να δεχτεί το διαφορετικό. Είναι η κυριαρχία του φόβου απέναντι στη λογική. Ο φόβος απέναντι στον ξένο, τον διαφορετικό είναι η αιτία του ρατσισμού. Οι όμοιοι με εμάς ανήκουν στην ίδια ομάδα και επομένως είναι ακίνδυνοι. Ο αλλιώτικός, ο ξένος, εμπεριέχει εξ ορισμού το διαφορετικό και κατ’ επέκταση το επικίνδυνο. Το καινούργιο, το άγνωστο και το διαφορετικό, το αντιμετωπίζουμε πάντα με καχυποψία, όσο δεκτικοί κι αν θέλουμε να είμαστε προς αυτό. Αυτός ο φόβος μεταφράζεται είτε πιο έκδηλα μέσω βίαιων συμπεριφορών, είτε έμμεσα υπό τη μορφή στερεοτύπων και προκαταλήψεων.

Πρέπει να σημειωθεί ότι συγκριτικά με τα παλαιότερα χρόνια, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου σε ότι αφορά το φαινόμενο του ρατσισμού. Βέβαια η νομική κατοχύρωσή των δικαιωμάτων ορισμένων περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων, δεν συνεπάγεται και την έμπρακτη εξίσωση τους στην κοινωνία. Η εξάλειψη του ρατσισμού στη πράξη, αποτελεί μια μακροχρόνια και πολύπλευρή διαδικασία, και προϋποθέτει την ανάπτυξη της κοινωνίας σε όλους τους τομείς, ώστε να γίνει κατανοητό πως το «διαφορετικό» είναι μέρος της κοινωνικής πραγματικότητας και όχι μια εξαίρεσή της.

Recommended Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *